Oraindik Oier Guillanen barre oihartzunak heltzen zaizkit Poza antzerki lana gogoratzearekin batera. Aurpegirik gabeko barrea izan baitzen hura. Oraindik iristen zait Idoia Beratarbidek egin zuen marrazkirako konposatu zuen amorraziozko klariona musika. Nola ez fijatu ba, atzo, Artzai Onatik pasatzean Musical 72en. Iruditu zitzaidan musika dendatik korrika Ander Fernandez mutil koxkorra ateratzen. Asier Sarasolaren eztarriak urratua egon behar du oraindik. Oihuka hastekotan egon nintzen neu ere, antzerkia ikustea ekintza hain serioa izango ez balitz. Eta Javi, Javi Barandiaran handia speaking in English. Suddenly. Suddenly. Suddenly.
Zer nahi duzue esatea! Antzerkia maite dut. Zuek ere bai. Nire iritzia ez da laborategietakoa. Baina gustatu zitzaidan zuen lana. Eta miresten dut egin duzuena. Egiten ari zaretena, sentitzen duzuenetik ari zaretelako egiten sentitzen duzuena. Euskaraz. Metrokoadroka. Antzerkiarekin jolastuz, bizitzarekin bezala.
Mila esker!
Enrique Vila-Matasen Dietario Volublek eraman ninduen Honoré de Balzacen Eugénie Grandet irakurtzera. Ederrak biak. Balzacek dirua, boterea, maitasuna eta generoen arteko harremana (edo mendekotasuna) ditu mintzagai. Erraz samar irakurtzen den liburu gomendagarria iruditu zait.
Besterik da, liburu honen harira aipatu nahiko nukeena. Eugénie protagonistaren aita negozio eta diru tratu amaigabeetan dago murgildua eta nik, kaiku honek, ez ditut ulertu bertan kontatzen diren diru kontuak. Gehiegi ulertzen ez ditudan bezala aspaldian entzun eta informatzen dizkiguten ekonomia gaiak. Zaila delako oso ekonomia ulertzea, zaila den bezala hiperbole bat praketako poltsiko txikian gordetzea.
Esplikatuko dizkidazu zuk banku txarrak baino ez dauden garai hauetan, zertarako sortu nahi duten beste bat handiagoa, arrisku primak eta premiak larriagotzen ari diren bitartean? Expansion irakurtzen hasi beharko dugu berriz. Hor ere bai baitago literatura.
Balzacen liburu hau irakurtzera animatzen bazara, gustura jasoko ditut esplikazio ekonomikoak. Hasiera hau duen liburuak ona izan behar baitu derrigor:
“En ciertas ciudades de provincia hay casas que, al contemplarlas, inspiran una melancolía igual a la que provocan los claustros más sombríos, las landas más yermas o las más tristes ruinas. Acaso sea porque en estas casas se encuentran a la vez el silencio de los claustros, la aridez de las landas y las desnudez de las ruinas; la vida y el movimiento son ellas tan lentos, que un extraño las creería deshabitadas si no se encontrase de repente con la mirada pálida y fría de una persona inmóvil que, al ruido de unos pasos desconocidos asoma su rostro casi monástico tras el alféizar de la ventana.”
Kontatzen du zenbat urte pasa zituen medikutan hesteetako arazoa konpondu ezinik.
Kontatzen du nola hasi zen elikadura zaintzen gaisoaldiari buelta emateko.
Bide horretan bizi izandako une asko esplikatzen ditu, barruak hustuz.
Udan irakurri nuen bere liburua. Asko hunkitu ninduen. Berarekin identifikatzen nintzelako. Bizitzen ari nintzen momentu berdinak pasa zituen lagun bat nuelako aurrean, gaisotasunari aterabide bera topatzen ari zena.
Aurreko postean ere aipatu nuen bere liburua. Baina berriz aipatuko dut.
Berriz aipatuko dut liburu hau, orain gutxi nire etxean izan zelako Virginia. Virginia Harper. Liburuaren egilea. Orain hilabete bere liburua irakurtzen ari banintzen, aurrez aurre ezagutzeko aukera izan nuen orain gutxi, Alicante aldean omen zebilen-eta, AEBtatik etorrita. Euskal Herria ere ezagutzeko gogoz zegoela-eta, Zarautza ere etorri zen eta berarekin hitz egiteko aukera izan nuen. Esan zidan bide onetik nindoala eta segitzeko horrela beste urtebetean gutxienez. Aritu ginen nitaz, berataz, eta Getaria aldera paseo bat egiteko aukera ere izan genuen, tertulia lasai-ederrean.
Batzuetan bizitzak ez dakizu zein sorpresa emango dizun eta nondik eta nola egingo dizun irri.
Ederrak joan dira aurtengo Euskal Jayak. Ederrak bezain desberdinak. Batetik, beste urteetan baino jende gutxiago ibili da, Donostiako Kontxako estropadak egun berean tokatzeagatik-edo. Eta festan ibili direnak edo garenak, herritarrak izan gara gehienak. Herri giroa nagusitu da beraz. Eta bestetik, diferente ibili naiz ni. Orain arte burua galzori ibiltzen banintzen, aurten edan gabe eman dut egun osoa. Ondo sentitu naiz oso. Eroso eta asko disfrutatu dut egunaz; aspaldian ikusi gabeko jendearekin eman dut hizketan ia egun osoa tertulia ederrean. Dantza egin nuen gutxi samar aurreko urteekin alderatuta. Baina gainerakoan, egun handia izan da igandekoa.
Hona eguna hasi genueneko argazki bat. Gosaritan aterea, koadrilako lagunekin goizeko 9ak alde horretan. Argazki gehiago ikusi nahi dituenak hemen ikusgai.
Eta ezin utzi aipatu gabe Putzuzulon egindako Munduko Triki Air txapelketa. Hona hemen bideoa:
Munduko I.Triki AIR Txapelketa 2012 [irudiak] from hodei on Vimeo.
Aurreko postean aipatutako kontuak medio, azken bolada honetan osasunari buruz irakurri ditudan liburuak asko dira. Nire buruari nahikoa dek! esateraino. Liburu guztiek gordetzen dute beren egia eta, hainbeste iturrirekin itotzera ere heldu liteke bat. (Portzierto, inor hil ote daiteke ur gehiegi edateagatik?) Jarraian zerrendatu ditut irakurri ditudan liburuak (ikusi ditudan bideoak, kontsultatu ditudan webguneak) eta horiei eginiko aipamen laburrak. Baina handia litzateke zuk ere osasunari buruz irakurri edo ikusi, eta gomendatu nahiko zenukeen erreferentziaren bat proposatzea, elkarrekin ikasten jarraitzeko.
- Bitoriano Gandiagaren Denbora galdu alde. Liburu egokia oso gaurko gizarte estresatuarentzako, ordenadorea pizteko 20 segundu itxarotea interminablea bihurtu zaigun garai hauetarako.
- Joxe Aranzabalen Medikuak esan dit minbizia dudala. Gertakarien kronika egitera mugatzen da liburua. Interesgarria eta zintzoa da testigantza, baina bere sentipenak gehiago ez agertzea bota dut faltan.
- Virginia Harperren Controlling Crohn’s disease. The Natural Way. Makrobiotikaren bidez hesteetako gaixotasun kronikoa sendatzera heldu den emakumearen testigantza zirraragarria. Eredugarria niretzat.
- Eric Rolfen La medicina del Alma. Gaixotasunen jatorriaz aritzen den liburua, alde humano espiritualetik begiratuta. Gorputzeko organo bakoitzari ematen dio esanahi bat, eta gorputzak esan nahi digunari entzuteko eskatzen.
- Elaine Gottscchallen Romper el cículo vicioso. Salud intestinal mediante la dieta. Kaka hutsa iruditu zait liburu hau. 3 edizio ditu baina ez dut uste inor askori balioko zionik liburu honek.
- George Ohsawaren Macrobiótica Zen liburu famatua, makrobiotikan murgildu nahi duen orok irakurri beharrekoa eta baita bere Filosofía de la Medicina de Extremo Oriente.
- Olga Cuevasen El equilibrio a través de la alimentación. Oinarrizko liburua makrobiotikaren bilakaeraz jabetzeko.
- Michio Kushiren The macrobiotic path to total health. Makrobiotikaren bidean sinesten dutenentzako oinarrizko beste liburu bat
Bideo aipagarrienak bi hauek
- Montse Bradforden La alimentación y las emociones. Gomendagarria oso!
Eta Enric Corberaren El despertar de la conciencia biológica. Hizlari aparta eta hitzaldi interesgarria.
Internet
- Egoitz Garroren bloga
- Tina Asensioren bloga
- Euskal Eskola Makrobiotikoa
- Virginia Harperren webgunea
Ez da izango orain irakurtzeko baina… zuk gomendatuko zenidake beste iturriren bat?
Donostiako ospitaleko itxarongelan nago, digestio aparatuko nire medikuak kontsulta noiz pasako zain. Ez da lehenengo aldia. Eta ez da azkenekoa izango. Orain urtebete hasi zen dena. Komuneko papera pasa eta odola sumatzen hasi nintzenean. Zeinek esan behar zidan niri komuneko paperean poemak idaztetik odoleztatzera pasako nintzenik!
Hainbat froga egin ondoren 2011ko abenduaren 9an diagnostikatu zidan gaixotasuna Bujanda doktoreak. Ultzeradun kolitisa omen nuen, eta botika batzuk epe jakinik gabe hartu beharko omen nituen. Hitz gutxi eta azkarretan bota zizkidan denak. Kontsultatik atera ondoren konturatu nintzen botikak epe jakinik gabe hartzeak esan nahi zuenaz. Gaixotasun kroniko bat nuela alegia, sendabiderik gabekoa.
Betirako gaitza onartu nahi ez eta Egoitz Garro elikadura orientatzailearengana joan nintzen Zumaira. Egoitz ezagutzen nuen liburu bat euskaraz argitaratua zuelako makrobiotikari buruz. Dieta bat jarri zidan eta harekin, inoiz ez bezain osasuntsu eta sendo sentitzera heldu nintzen. Kilo batzuk galdu nituen, baina gauzak ondo zihoazen, dietatik pixkanaka urruntzen hasi eta gutxira, maiatzaren bueltan, hemorragia berriz sortu zitzaidan arte.
Hasi nintzen medikuak emandako botikak hartzen berriz, baina odola ez zen eteten, hasi nintzen botika gogorragoak hartzen (kortikoideak), eta ez nuen diferentziarik nabaritzen. Azkenean esan zidaten, rektoskopia bat egin ostean, birus bat atzeman zidatela eta tratamendu bat jarri zidaten. Ohean eta etxean ahul egun batzuk pasa ostean, pixkanaka errekuperatu eta hiru asteko tratamenduaren azkenetan utzi nion odola botatzeari.
Denbora honetan guztian animoa goian mantentzea kostatu zait gehien. Gainerako gauza guztiak utzi eta nire buruarengan eta niregan bakarrik zentratzeraino. Gauza asko aldatu dira nire bizimoduaz inoiz ez bezala hausnartu dudanetik. Asko ikasi dut eta pozik nago egin dudanarengatik. Ez didate titulurik emango baina bizitzaren masterrean graduatu berri sentitzen naiz. Bizimodu berri bati ekin diot. Gauza asko utzi ditut bazterrera eta beste asko deskubritu. Lan egin behar izan dut zergatik eta nolatan gaixotu naizen jakiteko. Atera ditut nire ondorioak. Gaixotu naiz niri eragin didaten minarengatik, familiakoak tartean eta gaixotu naiz, neure erruagatik ere, bizitza serioegi hartzearren-edo, bizitzera jolasteko behin eta berriz neronek aldarrikatu arren.
Lan luzea izan da. Baina gustura nago orain. Oso gustura. Barruak eta intuizioak esaten didanari kasu gehiago egiteko asmoz.
Odol jarioak orain gutxi gelditu zaizkit. Badakit bide luzea daukadala egiteko oraindik. Pixkana joan beharko… Indartsu nago eta horregatik, hementxe eta orain eskertu nahi ditut denbora guzti honetan zehar alboan izan ditudan guztiak. Zuengatik guztiengatik nago orain ondo.
Batetik, Edurne eta Irati arreba, Mattin anaiarekin batera. Zuen besarkadak eta arreta ezinbestekoak izan dira. Handia Edurne, orain gutxi esan zenidan hura: “Lo egin ezinik zaudenean, alferrik da pentsatzea lo egin nahi duzula. Odola gelditzeko nahiarekin ere berdin izango da“. Eskerrik asko Ibrahimi ere. Ez dakik azenayo, zein indar daukaken barruan eta ze txispa eman didaken baju egon nauken guztitan! Ezin ahaztu aita, betiko segurtasunez eta baikortasunez hartu nauzulako, etorkizunarekiko ilusioz. Eta ama, hor zaudelako beti. Ei! Eta izeba Bitxori ere bai! Zenbat minutu telefonoan konpondide bila…
Kuadrilakoak ezin aipatuko ditut. Mutilok badugu halako alergia bat barruak hustea galarazten diguna. Beti gaude guay, beti ondo, jaja eta jiji. Baina ohean ezinean, edo komunetik negarrez desesperatuta ateratzen nintzenean alboan nahi zintuztedan eta ez zaituztet izan. Eta izan nahi zaituztet. Benetan. Ezin aipatu gabe utzi, Ainhoa Alberdi (masaje eta laguntasun horrek pauso sendoagoak ematen lagundu dit), Naroa Elortza (Zurriolako hondartza gurea izan da aurten!), Samara Velte (gutxitan egonagatik nire burua nik bezain ondo ezagutzen duzu zuk), Laura leondarra eta Judit sin hache, nire epostako aitortzak hain ondo eramateagatik. Eta punto suspentsibo gutxi. Ez dira askoz gehiago izango. Seguru ahazten zaidala norbait baina, horiek dira orain datorzkinadak burura.
Eta eskerrik asko zuri, Egoitz, bidea erakutsiko zidan norbait behar nuen eta zuk esan didazu nondik eta nola jo. Gidari handia zara. Espero Tina eta zure proiektu ederra sendotu (Euskal Eskola Makrobiotikoa) eta espazio berria laster zabaltzea Euskal Herriko hiriburuan! Laguntzeko prest nauzue edozertarako. Ezin aipatu gabe utzi Saint Gaudenseko makrobiotika etxean egindako egonaldiak eta bertan ezagutu eta egindako lagunak ere.
Mila esker denoi bihotzez eta aurrera, bizitza bakarra da eta ez dago alferrik galtzeko…
Nirekin ari naiz, niretaz. Baina ez dut ezer altuan esateko. Ez oraindik.
Denbora behar dut kezkarriak urrunera jaurtitzeko.
Itzuliko naiz.
Astearen errepasoa, maiatzeko azken ostiralean egina
Ez bat eta ez bi, hogeita bost eta kaketan plost. Hil honek ere eman ditu eman beharrekoak. Gehienak bai behintzat. Gaurko hauxe du esaterako azken ostirala maiatzak… edo lorailak, loreen hilak. Ekaina, ekiaren eta eguzkiaren hila heltzen denerako, ondo ureztatuta utzi ditugu lore guztiak, aste honetan bota dituen zaparrada tropikalekin.
Loreak biltzera ateratzeko garai aproposak bizi ditugu. Eta ideia bikaina litzateke lore horiek inguruan oparitzea gero. Detaile polita litzateke… arantzak baino dekretatzen ez dizkiguten garai hauetarako. Lan erreforma erreformatuta eta bihurrituta onartu zuten atzo Espainiako kongresuan, eta aste berean zakarretara bota da beste erreforma bat, Elizak gobernutik jasotzen dituen pribilegio zerutiarrak murrizteko erreforma.
Arantzak dekretatzen dizkigute, lege zorrotzak ezartzen defizita jaisteko: errenta aitorpeneko eta higiezinen gaineko zerga igo, BEZa ere igotzea proposatu, sendagaiak garestitu, Osasungintzan eta Hezkuntzan murrizketak… Baina Elizak.. zerga gehienak ordaindu gabe segituko du aste honetatik aurrera ere, higiezinen gaineko zerga ordaindu gabe, edo errenta aitorpenaren bidez milioi asko jasotzen. Bada garaia errenta aitorpenean markatzen dugun laukitxoko diruak Elizara beharrean, premia handiagoa dutenengana bideratzeko: ikastetxe eta ospitaleetara esaterako. Hartuko lukete laguntza hori pasa den igandean euskal eskola publikoaren aldeko jaia Berriozarren antolatzen ibili zirenek.
Hartuko lukete laguntza hori bai, aste honetan lanak utzi eta Nafarroako hezkuntzan egin nahi diren murrizketak salatzera kalera atera diren milaka lagunek. Nafarroako Aurrezki Kutxa Caixabankek aste honetan zurrupatu duen bezala, zurrupatu nahi dutelako kalitatea.. hezkuntzan. Bi gehi bi bost, horixe nahiko lukete askok. Halere, ondo pentsatzen jarrita, arrazoi pixka bat ere badute hezkuntzan murrizketak egin nahi dituztenek… izan ere, merezi al du gazteak formatzen hainbeste diru gastatzen jarraitzeak, curriculumek ETTen zabor ontzietan bukatuko badute?!
Etorkizun labur-ertainean ez da lanpostu publiko gehiago eskainiko: ez, sendagile, ez, erizain, ez irakasle. Poliziak bai, poliziak seguru beharko direla, baina horretarako ez dago ikasi beharrik, ez dago eskolara joan eta azkarra izan beharrik ere. Aginduak betetzen jakin. Eta ez besterik.
Lanpostuak sortzeak zaila dirudi bai, amets, utopia. Eta aste honetan hitzetik hortzera erabili da lana sortzeko edabe magikoa dirudiena: dirua. Horretara joan da Raxoi aste honetan Chicago ibaira Merkelekin barku batean paseatu eta bitartean finantziazioa eskatzera, asteazkenean Hollandekin gosaldu zuen eskean, eta gauean Europako 27 estatu buruekin egin zuen afari bilera, finantziazio eske han ere. Baina inork ez dio igandeko pagarik eman nahi Espainiari. Eta joandakoarekin baino etxeko lan gehiagorekin itzuli da: aurreikuspenak eta planak egiteko eskatu baitzaie estatu guztiei Grezia eurotik aterako balitz ere.
Izan ere, laster egin beharko dituzte hauteskundeak berriz Grezian, aste honetan Egipton egin dituzten bezala. Asteartez. Eta eskatzen dut hurrengo EAEko hauteskundeak asteartez izatea, Egipton bezala, igandeak jai egiteko baitira. Disgustuak bakarrik beharrean, eman diezagula jai egun bat sikiera… demokraziak.
Bitartean, motorrak berotzen eta puntuan jartzen hasi dira alderdiak. Aste honetan Urkullu proposatu du EBBk lehendakarigai. Eta esan liteke horrelako hautagaiekin Euskalerria tropikal, burugabe eta alaitik bi kontinente egiten dela atzera. Ez dakiguna da Sorturi sortuko zaion hauteskundeetan parte hartzeko aukera. Beste bi astez itxaron beharko dugu. Gezurra dirudi baina oraindik ideia politiko eta eskubide guztiak ez baitira zilegi herri honetan. Horren erakusgarri pasa den larunbatean, presoak etxeratzea eskatzeko herri guztietan egindako protesta herritarra.
Esperantzari eusteko beti geratuko zaigu fikzioa, literatura. Aste honetan aurkeztu dute esaterako Literaturia, euskarazko letren errepublika Larrabetzuarra. Eta zabaldu zuten atzo Kaxilda anarkistaren omenetan liburu denda bat Donostian. Esperantzari eusteko beti geratuko zaizkigu liburuak, ideiak, ametsak eta, eta… eta kirola. Aste honetan Jon Izagirrek Giroan lortu duen garaipena horren adibide, Gasteiztarrek saskibaloian atzo lortu zuten garaipena ere bai, edo gaur Athleticek lortu dezakeena ere bai. Bilboko metroko langileen greba eta protestak bukatu badira benetan, dena da posible gaur gauean… Madriletan!
Honaino gaurkoak, Manu! Eta hurrengo errepasoa esanda bezala, ekainean, ekiaren, eguzkiaren hilean. Preparatu ditzagun kremak ordurako! Ayo Manu!
(Euskadi Irratiko asteroko errepasoa)
Azkenean! Azkenean bete dira gure arrandegiak antxuaz, antxua prexkuaz. Hemen berean harrapatutakoa izan omen da gehiena, eta ugari topatu omen dute gainera. Bai, azkenean bete dira gure arrandegiak antxoaz eta gezurra badirudi ere, aste honetan, ez da angulen prezioan izan. Antxoa ez da gehiago igandetako platera gutiziatua izango.
Galdetu bestela pasa den igandean lehen jaunartzearen aitzakian elizara aurrena eta gero jatetxe eleganteetara bildu ziren familia eredugarriei. Seguru hauek ere antxoak astean zehar jan dituztela. Eta hori, zuriz eta marinelez jantzi zituzten ume errukarriek indar handia beharko dutela, indar handia bai, antxoak erruz ematen duen burdina esaterako… aurre egingo badiete, bizitzan jasotako aurreneko hostiari.
Deliziosoak izan dira aste honen usainak, bai. Eta ez antxoa frijituen usaina zabaldu delako bakarrik. Belar usain gozoa ere zabaldu da gure herrietan, edo nirean behintzat bai. Belar usaina bai, eta ez da izan 2012 hau, año Mariano izaten ari delako eta maria edo haxix usaina zabaldu delako nonahi. Ez, ez keba, gure herriyan, aste honetan hasi dira parke, rotonda eta bide bazterretako belarrak mozten.. ate joka ari diren bisitariei gure zarauzko herriya zein beautifula den erakusteko… Polita-polita… aldameneko herria ere bai, of course. Ez baitu kasualitatez irabazi aste honetan Getariak, Google aingeru guardakoak antolatutako “modelatu zure hiria lehiaketa”. Getaria ikusten den bideoa oso ondo dago egina, baina ezin irudi itsusirik atera goizero Balentziagaren soineko diferentearekin esnatzen den herriari.
Izan ere, politak daude gure herriyak. Ez dira ba egongo! Hainbeste erreformekin forman daudela esan genezake, hainbeste murrizketa eta doikuntza planekin liftinga egin berritan, dotore, galai, eder eta orain muskuluak puztu behar omen dizkiete gure herriei BEZa igota. Puztu, puzten beste zerbait ari bazaigu ere guri. Besteak beste, hankarteko bonbonak eta falopio tronpak!
Puzten bai, areago aste honetan Paul Krugman ekonomialari profetak eginiko iragarpen katastrofikoak entzunda. Espainiako zorrak, zabor bono bihurtu dira eta hondakin nuklearrak baino maitale gutxiago ditu oraintxe bertan, burtsak astero bizi du astelehen beltza, eta astearte beltzagoa, eta asteazkenera marka olinpikoak hausten iristen da, arrisku sariarenak bistan da, aste honetan esaterako, 500 puxtarriko langa gainditu baitu. Eta on Mariano Europako Batasunari laguntza eskatzen, belauniko, mesedez, arren eta joee, porfa…. Baina ez dirudi kasu handirik egin nahi diotenik. Gutxi gora-behera ETAri bezala. Erakunde armatuak aste honetan hizketarako ordezkariak izendatu ditu, baina inork ez du berarekin esertzeko prestutasunik agertu. Gero nola ez da ba igoko Espainiako arrisku… saria! Arriskua ekonomikoa ez ezik politikoa bai baitago. Baina, Raxoik argi esan du: ETA disolbatu arte ez da negoziaziorik izango. Eta disolbatzen denean, bistan da, ez du norekin negoziatu izango.
Halere, kulpak, hainbeste arrisku, dekretu eta negarren kulpak badakizue nork dituen ezta? Greziak. Horregatik hitz egiten da gero eta ozenago Grezia Eurogunetik kanpo geratzeko aukeraz. Baina esaidazue, Grezia Eurogunetik aterako balitz… berarekin eramango lituzke bere mitologiako jainko, heroi eta olinpoak!?
Ze, kasu horretan, Greziarrek eurekin eramango lukete Zeus jainko ahaldunak engainatu zuen Europa printzesa ere. Eta gu europarrok geratuko ginateke izenik gabe, izanik gabe, eta okerrena dena: Jainkorik gabe. Eskerrak guk, euskaldunok, Xora daukagun orain Jainkoak sortu eta desegiteko: Xora bai, aste honetan hegoaldeko zine aretoetan estreinatuko den film zuberotarra, Jinkoak sortu ditüt eta desegin…
Jainkoak sortu eta desegin bai. Hainbeste urteetan sortu eta desegitear diren osasungintzako eta hezkuntzako lanpostuak bezala. Aste honetan jakinarazi digutenez, 1.000tik gora lanpostu galduko omen dira Nafarroako eskola publikoetan, eta sindikatuek hiru greba deialdi egin dituzte kolpera. Bilboko metroko eta autobus langileen efektua iristear da Nafarroako lurretara. Dena ez baita Gugenheim izango!
Bai, bai, protesta asko izan dira orain arte eta, edonork aurreikusi dezake, izango dira gehiago. Batez ere M15ak urtebete egin duen aste berean, nahiz eta orain, suminduta daudenak politikariak eta bankariak direla diruditen. Ardura karguak hartu bai baina gero gertatzen diren gauzen responsabilidaderik hartzen ez duten politikari eta bankari suminduak alegia. Guk, elkarrekin segi beharko dugu protestan, aste honetan bezala Bruce Springsteenekin batera kantuan, beste mundu bat aldarrikatzen.
Ez da soluzioa inondik inora, aste honetan Turutarenak egin duena egitea: barkatuko didazue horrela esatea baina, kabroiak, ez to eta ez no, pertsona bakar batek soilik erabiliko duen sare sozial bat sortu du: neurona izenekoa. Oso terapeutikoa izan daiteke norberarentzat, norbere niak elkarrekin hizketan jartzea sare berean, baina ikasi beharko luke, ikasi beharko genuke Hollande Frantziako presidente izendatu berriak eman duen ejenplutik, Berlinera joan baita Merkel bisitatu, aixkiriatu eta sare sozial berriak sortzera.
Bueno, Manu, eta banoa.. hori bai.., ezin joan aipamenik egin gabe, aste honetan betirako isildu den txori bati, Eñaut Larralde kantari baxenabartarrak utzi egin baikaitu. Eta sortuko ahal dira berriak. Ea oroitzen dugun hamar urte barru ere Eñaut, Txillida bezala, sinposio, jardunaldi, hitzaldi eta katedrak sortuta Frankfurten. Baina ni, hain azukre zalea izanda, Arzakek Txillidaren omenetan prestatu duen postrea probatu gabe geratu izanaren penetan geratu naiz aste honetan. Eta egia esan, sekula probatzeko esperantza gutxirekin… aber errezeta pasatzen digun behintzat!
Kolonbia leku zoragarria baita, eta zorogarria. Makondo bat. Azkenekoz izan nintzela pasa dira urte batzuk, baina hangoa ere banaiz horrelako postalak jasotzen ditudanean handik.
